Özel Eğitim Kurumları

Özel öğretim kurumlarının yurdumuzda yüz yılı aşkın mazisi vardır. Özel hocalardan ders almak adeti ise, kökü çok eskilere dayanan bir geleneğimizdir. Bir çok alim, şair, yazar ve sanatkârın biyografilerini incelediğimizde bunların devrin alim hocalarından ders alarak yetiştiklerini görüyoruz. Yine pek çok şehzade ve beyzadenin devrin tanınmış hocalarının terbiyesi altında yetiştiklerini ve devlet idaresi için hazırlandıklarını biliyoruz.

II. Meşrutiyet' in ilânından sonra 1909 Maarif-i Umumiye Kanun Tasarısı' nda özel öğretime geniş ölçüde yer verilerek bu devirde çıkarılan Mekatib-i Hususiye Talimatnamesi' nde (1915) Türk özel öğretimini teşvik edici tedbirler getirilmiştir.

Cumhuriyetin ilânından sonra çıkartılan kanun ve yönetmeliklerle Lozan Antlaşması' nın teminatı altında bulunan azınlık ve yabancı okullar dahil bütün özel okullar, resmi okullara uygun şekilde eğitim ve öğretimde birlik ve bütünlüğe kavuşturulmuştur.

Özel öğretim kurumları Maarif Nezareti' nin (Millî Eğitim Bakanlığı) kuruluşundan itibaren diğer öğretim kurumlarıyla beraber devletin gözetim ve denetimi altında faaliyet göstermişlerdir. 10 Şubat 1864' de Meclis-i Maarif' in ikiye bölünerek özel okullar dairesinin kuruluşuyla özel öğretim kurumlarıyla ilgilenen müstakil bir daire meydana gelmiştir.

Bugün, Özel Öğretim Kurumları kapsamı içerisinde " Özel Türk Okulları, Azınlık Okulları, Yabancı Okullar, Özel Kurslar, Özel Dershaneler, Özel Öğrenci Etüt Merkezleri, Özel Biçki Dikiş Kursları vb. Kurumlar " yer almaktadır. Bütün bu kurumların geniş kapsamda ilk hukuki statüleri ise 8.6.1965 tarih ve 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu ve daha sonra bu kanunda yapılan değişikliklere ve eklerine dayalı olarak çıkarılan çeşitli yönetmelik ve yönergeler ile belirlenmiş bulunmaktadır.

Bu tarihten itibaren günün gelişen ve değişen şartlarına uygun olarak özel öğretim kurumlarının Bakanlık merkez teşkilâtındaki ilgili birimi de gelişerek bugünkü halini almıştır.